Spacer Pustki





Spacer naszej pustki. W deszczu, powoli przesuwające się ciała, zanikające uśmiechy, ronione łzy. Przystanę na moment, by patrzeć jak odchodzisz. Nie mogę Cię zatrzymać, nie mogę wołać i próbować. Jesteś już tak daleko, świecisz pełnym blaskiem i stajesz się słońcem. Spacer mojej pustki, przystanek zaginionego uczucia. Chcę usiąść na drewnianej ławeczce, zostać tutaj, czuć płynące krople. Być.

Komentarze

Najpopularniejsze Wpisy

Przywitanie z Tłumaczeniem

Epilog Początku

Wszystko dla Ciebie